Voorstellen

We zitten aan de keukentafel met de monteur van onze centrale verwarming. Het systeem werkt niet optimaal en wij willen van hem weten wat er aan gedaan kan worden. Hij doet erg zijn best allerlei mogelijkheden uit te leggen; toch klopt er iets niet. Hij kijkt, kijkt weer weg, hij aarzelt wat, er is iets.

Dan zie ik het; “Ik ben wat veranderd sinds vorig jaar”. Lief C vult aan, ik heb “hem” ingeruild, ze is nu een “zij”.  De man knikt, het gesprek gaat verder.

Al weer bijna een jaar geleden begeleidden wij mijn laatste stappen in de coming-out met een mailtje  met de volgende opening: “….soms rolt een bal anders dan je verwacht; stuiterend uit de kast…”. Later introduceerde ik een wijziging van mijn gegevens, bij een instantie, een bedrijf, een verzekeringsmaatschappij, van Heer, naar Mevrouw, met een zinnetje als “…soms neemt de natuur een andere loop…”.

De maanden van uitkomen voor mijn geaardheid liggen al weer behoorlijk achter ons, wat nog rest zijn de toevallige ontmoetingen, op straat, in de winkel, op minder bezochte plaatsen. We wisselen wat in de aanpak; dan weer stelt Lief C me voor, dan weer introduceer ik zelf de nieuwe “gedaante”.

Reacties zijn vaak positief, soms ook wat wisselend.

Een oudere en verdere buurman staat plots bij ons voor de deur. Ik doe open, hoofddoekje, laarsjes, sieraden en vraag, met mijn inmiddels vertrouwde vrouwelijke stem, wat ik voor hem kan doen. “Heer, uw auto lichten branden nog!”  Dan is hij weg, zich geen raad wetend met de situatie. Ik bedank hem voor zijn attentie.

We moeten duidelijk nog eens bij hem langs lopen.

Er is een commercial op de tv waarin het gevoel van een Alzheimer patiënt wordt geschetst die plots geconfronteerd in een identieke situatie met de zelfde details, maar in een andere vorm gegoten, verward raakt.

Soms voel ik me zo, als de grote verwardster. Verantwoordelijk voor een “krijg nou wat gevoel… Toch beter maar even een handje te helpen.

Advertenties