Lijstjes

Verzonden.
Met een druk op de knop is het formulier weg. De klep van de virtuele brievenbus slaat dicht. De aanvraag voor de Deskundigen Verklaring die nodig is voor de wijziging van mijn geslacht.

Een stappenplan met meerdere stappen.
1. Aanvragen van de deskundigen verklaring (“dat ik een tomeloze en al jaren bestendige wens en overtuiging koester te willen leven in het andere geslacht”).
2. Een verzoek, vergezeld van de deskundigenverklaring, aan de afdeling bevolking van de gemeente Leiden om de vergissing in de registratie van mijn geslacht en mijn doopnamen in het geboorteregister recht te zetten. Daarnaast zullen zij voor zover ik begrepen heb meteen mijn GBA gegevens rechtzetten.
3. Een bezoekje aan de Gemeente Dordrecht, om in elk geval alvast een nieuw paspoort en rijbewijs aan te vragen.
4. Bezoekjes, telefoontjes, mailtjes, er zullen er de komende maanden nog heel wat volgen voor het laten doorvoeren, controleren en vervolggeven aan de wijziging van mijn gba gegevens bij talloze instanties, verzekeraars, banken, pensioenfondsen en aanvragen van de nieuwe bewijzen van mijn zijn en haar vergunningen in de vorm van bevoegdheden in radiobediening en snelle motorbootjes buitengaats.

Mijn deskundigen verklaring laat nog wel een paar weken op zich wachten. Ik begin alvast met de lijstjes. Ongelofelijk hoeveel registraties een mens in meer dan vijftig jaar verzameld. Moet ik nu ook mijn zwemdiploma wijzigen?

Eén geluk, mijn gender-id hoef ik straks niet meer te vervangen, klinkt het “oh bent u er zo één” ook niet meer.

Advertenties

Nog een paar nachtjes…

Midden december komt in de Eerste Kamer eindelijk de “Genderwet” aan de orde – Wijziging vermelding van het geslacht in de geboorteakte-. Een van de uitvloeisels van het “Roze” akkoord.

Er is inmiddels al veel water door de rivieren gegaan bij de voorbereiding van deze wet. Nog maar 28 jaar geleden werd voor het eerst de mogelijkheid in de wet opgenomen het geboorte geslacht te wijzigen; een lange en administratief stevige procedure via de rechter die als belangrijkste eis stelde dat de betrokkene permanent onvruchtbaar zou zijn. In de praktijk was het “ongedaan” te maken steriliseren hiervoor niet voldoende, nee het mes moest stevig in het vlees worden gezet, castratie of wegnemen van baarmoeder en eierstokken. Een ernstige verminking die indruiste tegen allerlei door Nederland geratificeerde verdragen, concludeerde “Europa” al snel.

De nieuwe wet stelt Nederland in staat haar achterstand op dit punt in te lopen door voortaan een door deskundigen te toetsen “overtuiging tot het andere geslacht te behoren” als voorwaarde te stellen.

Ik heb het eerder al eens over mijn “spagaat” gehad; de spagaat die de huidige wet voor mij creëert is vergelijkbaar. Stel ik wordt ooit bij een verkeerscontrole aangehouden door de politie; mijn rijbewijs toont een “echte” man in plaatst van de vrouw die ze aan het stuur treffen. Passeer ik de douane op Schiphol dan scoor ik vreemde blikken, immers een vrouw probeert op een paspoort met een echte M het land uit te komen; daar kan ik in mijn eigen taal nog iets uitleggen, om over de visitatie die mij al eerder is welgevallen nog maar niet te spreken. Een paar uur later als ik het vliegtuig weer verlaat wordt de tongkronkel nog lastiger, hoe leg ik in het Turks, of waar ik ook maar ben aangekomen – vloog vorig jaar eens via Quatar en werd er uitgepikt-, uit dat ik ben wie ik ben, maar lijk op de persoon waar ik gevoelsmatig op wil lijken, maar wel met hetzelfde BSN nummer. Het is dat ze het druk hebben en dat het toch al laat is maar op een dag levert me dit zeker een aantal uren praten en uitleggen op voor ik zo’n moslimland in mag.

In 2014 heb ik voor Turkije een “langer verblijfs”visum nodig; nieuwe pasfoto’s zijn dan noodzakelijk. Een mooie kans, alleen ik moet dan wel met mijn oude paspoort bewijzen wie ik ben; het paspoort zo op het oog van iemand anders, één met een grote M, een man. De bank, verzekeringen, de gemeente, te veel loketten  om op te noemen, allemaal waar die M me hindert in wat ik werkelijk ben.

Over een paar weken moet ik mijn wapenvergunning laten verlengen; “wilt u even de gegevens controleren op hun juistheid” ik hoor het ze al zeggen. Wat denken ze zelf, zal die vrouw aan het loket werkelijk zeggen dat die M er juist staat. Gruwel!!

Ooit komt het wellicht tot die door mij zo gewenste verminkende ingreep, maar in 2014 nog zeker niet, ik moet gewoon nog wachten. Neen, dan maar liever een ingreep met typex en ballpoint.

Nog een paar nachtjes slapen, dan weten we of de wet er komt. Nog een paar maandjes wachten, dan kan ik zonder messen in mijn buik eindelijk zijn wie ik al bijna 50 jaar zograag wil zijn; een vrouw, eindelijk.