Bescheiden en bedeesd

Reizend in dit land heb ik het afgelopen jaar mijn plaats wat leren kennen. Wat schokkerig en altijd van harte maar uit eindelijk kwam ik tot een redelijke balans tussen mijn gevoel als buitenlandse vrouw en de plaats die me toekomt.

Na een paar maanden frivole creativiteit in een buurland met galante Griekse mannen, kom ik stevig op de thee vandaag; Turkse.
Misschien zat de aanloop er gisteren al in toen twee lokale macho’s meenden de twee vrouwen in jurk en met hoed in hun bijbootje op weg naar de koffie te kunnen trakteren op stevige golven op het moment van passage. Recept, stil blijven liggen voor hun boeg en dan net tien meter voor ze passeren een lekkere dot gas. Zondags plezier gegarandeerd.

Ons drijvend kantoor moet een maand op de wal –garantie verfwerk op het niet-antislipdek, nieuwe anti-aangroeiverf, nieuwe anodes. Precies om 08.30 melden we ons volgens afspraak bij de hijskraan, plots moet er van alles anders en alsnog geregeld voor ze ons kunnen helpen. Dan blijken er plotseling allemaal andere boten met man aan het roer voor te mogen gaan voor we uiteindelijk om 12.30 naar de hijskraan mogen. Is het de ramadan? Of is het, het gegeven dat wij als buitenlandse vrouwen zonder beschermer naast ons gewoon achter in de rij horen te staan?

Eenmaal gehesen blijkt het lunchtijd, daar staan we dan, niemand die ons even, een verdieping hoger hangt onze lunch in de kraan, een seintje geeft of een ladder brengt zodat we ook even een hapje kunnen eten. Dan maar op de pof bij het supermarktje iets verderop.

Het is al weer midden op de middag voor de lunch is verwerkt. De volgende episode levert een ferme discussie met de mannen als we vinden dat de boot niet goed wordt neergezet en even later als blijkt dat de boot naast ons volledig onbeschermd staal bezig is te slijpen –precies de reden waarom ons dek vorig jaar opnieuw moest worden geschilderd, staalslijpsel dat per ongeluk op ons dek terecht kwam.

Het is tegen vieren als we eindelijk naar tevredenheid op onze plek staan. Terwijl ik lekker ga douchen -een damesdouche heeft als voordeel dat je als buitenlandse vrouw niet bescheiden terug hoeft te stappen als een man de ruimte binnen komt- realiseer ik me mijn plaats weer eens duidelijk aangewezen te hebben gekregen.

Alleen wat verworden we tot vrouwelijke azijnpissers in zo’n geval.

Advertenties