Prinses, of Heks?

Didi, my princess, you’re looking so beautiful.

Samen met mijn Lief ben ik een sierradenwinkel ingelokt. Hij is designer zegt ie. De praktijk leert dat hij de kralen in een zelf gekozen volgorde aan het snoertje rijgt. Zeker een uur showt hij alle mogelijke kettingen, oorbellen, arm en enkelbandjes. Terwijl wij nippen van onze thee -”you want some more the?”- draait hij om ons heen. Zijn complimenten kennen geen grens. Didi, my princess, mijn gevoel reist torenhoog. Ja, Turkse mannen, ik smelt bijna weg.

Na een uur pas kunnen we ons losmaken. We bedienen ons van een oude “Hollandse Truc”, we willen er nog even over denken. Wat wil je, onze eerste dag, nog Hollands bleek en onervaren, alleen maar opzoek naar wat groente en fruit voor die dag, laten we ons meteen charmeren en verleiden, suffe trienen als we zijn.

Het regent, het is koud en de rotzooi in ons drijvende huis reikt tot ver boven de keukenkastjes. Dan midden op de ochtend, net als ik weer wat meer ordening wil gaan brengen staan ze daar, twee monteurs klaar om een technisch probleem dat ik niet volledig op kan lossen voor me op te pakken.

Ik zou dankbaar en nederig moeten zijn dat zij zich verlagen mijn probleem op te lossen. Het tegendeel welt in mij op. Moet dat nu echt op dit moment, kunnen jullie niet beter eerst je andere klussen bij ons af komen maken? Moet echt alles uit die berging nu perse de regen in? Is het niet handig eerst aan mij te vragen wat er is en wat ik er al aan gedaan heb?
Neen dus. Vrouwen, weet wel aan wie je het vraagt? Zonder een woord snellen ze met schroevendraaier en meetgeval rond. De door mij in alle haast opgezochte tekening van de bedrading wordt geen blikwaardig gegund.

Ik krijg een rode waas voor mijn ogen. Ik kan dit niet, 35 jaar lang loste ik de technische problemen zelf op, lag ik op mijn buik naast monteurs, ontbrekende kennis aan te vullen. Zorgde ik 40.000 zeemijl samen met mij Lief voor alle techniek. Van Finland tot Kaap Hoorn met multimeter, bahco, schroevendraaier en tang. Ja een “tang” ben ik, denk ik. Het valt me zwaar niet serieus genomen te worden. Het valt mij zwaar als ze zonder overleg aan mijn troetelkind komen. Ik kan dit niet, ik haak hoorbaar af.
Een tang? Een heks? “… my period? De mannen vluchten van boord?

Over een paar dagen proberen ze het weer, dit maal met mijn Lief, die kan er beter tegen, die verhouding tussen Turkse mannen en buitenlandse vrouwen. Ik ga wel een ommetje maken.

Didi, Princess? Heks? Voorlopig het laatste ben ik bang. Ik kan nog niet goed me ze omgaan die Turkse mannen in mijn omgeving.

Advertenties