Zoek

Op de deurmat ploft de uitnodigingsbrief voor het twee jaarlijkse bevolkingsonderzoek borstkanker bij vrouwen van 50-75 jaar. Voor mijn Lief. En ik dan? Ik woon op hetzelfde adres, heb de juiste leeftijd en val sinds mijn M in een V is veranderd sinds afgelopen zomer als vrouw ook nog in de doelgroep. 6 maanden jonger dan mijn Lief, neem ik aan dat mijn uitnodiging over een paar dagen wel op de deurmat valt.

Als ik een paar dagen later toch de informatielijn van “Zuid-West” bel omdat ik nog steeds geen plof op de mat heb gehoord, krijg ik de schrik van mijn leven.

Ik besta niet. Hoe de database –gebaseerd op een recente uitdraai van GBA/BRP- ook wordt geraadpleegd, ik kom er niet uit.

U hebt toch een uitnodiging? “Neen, dat is mijn partner”. Maar zijn dit uw geboortedatum en voorletters; “Neen, dat is mijn partner”. Staat u wel op dit adres ingeschreven? “Ja, sinds 1983 en sinds 5 maanden als vrouw. Ik heb zelfs een uittreksel uit het bevolkingsregister als bewijs”. Ze kan er weinig mee.

Ik besta niet. Even probeer ik nog of het probleem zit in een oud gegevensbestand, voor 1 juli van dit jaar. Neen, zegt ze onze gegevens zijn heel nauwkeurig immers ook verhuizing en overlijden moeten nauwgezet verwerkt worden. Nou ja, denk ik nog, behalve dan voor wat betreft mijn bestaan.

Probeert u me dan alvast in te plannen? Immers op de informatiepagina’s van de regionale uitvoerders van de screening staat dat als je onverhoopt niet wordt opgeroepen je contact kunt opnemen om een afspraak te maken. Vergissing, zo makkelijk is dat niet, immers je moet dan wel in GBA voorkomen.

Alleen de “ICT-nerts” kunnen uitkomst bieden. De vraag wordt bij ze neergelegd. Een antwoord kan alleen nog wel een tijd op zich laten wachten, “ze hebben het heel druk”.

Ik pluis het verhaal eens na, een verhaal voor ICT systematici. Vermoedelijk bestaat het nauwkeurige bestand uit een gegevensselectie van alle 50-52 jarige vrouwen in het betreffende verzorgingsgebied dat ook in de daarop volgende jaren gewoon wordt gebruikt voor vervolgoproepen. Tussentijds wordt dit alleen aangepast vanuit GBA met verhuizingen binnen Nederland, vestigingen vanuit het buitenland –mits voorzien van verblijfsvergunning- en overlijden. Handmatig worden de “u hoeft me niet meer op te roepen” berichten daarin verwerkt.

Kortom wie op 50 jarige leeftijd niet wordt gesignaleerd, zal zomaar haar verdere leven over het hoofd gezien worden.

Ik leg de dame aan de telefoon mijn situatie uit. Ze begrijpt het, maar kan er weinig mee. Een transvrouw die na haar 50/52e ook juridisch van geslacht wijzigt komt voor het RIVM uit de lucht vallen; dergelijke drop-outs worden niet in de mutatie meegenomen.

Voorlopig heeft “ICT” weken later, na de Kerst, nog steeds geen antwoord en blijf ik nog zoek. Immers zolang “ICT” geen antwoord geeft, besta ik niet, heb ik geen “persoonlijk registratienummer” en kan mijn screening niet worden ingepland.
Ik besta eigenlijk niet.

Over een paar weken als de screeningsunit wordt weggereden, begint ook het nieuwe belastingjaar. Kan ik daar ook niet gewoon “zoek raken”?

Advertenties