Pashokje

Zoveel klunzigheid. Ik schaam me diep. Ik heb nog veel te leren.

Soms denk ik weleens dat ik de ideale maten heb. Alleen mijn borstpartij mag nog wel iets meer zijn, maar het schijnt dat de kans daarop het eerste jaar na je SRS/GRS toeneemt.

Stop me in Nederland in een pashokje en geef me maatje 38 (39 qua schoenen) en ik kan alles aan en mooier nog, het staat gewoon. Arrogant? Een beetje, tenminste tot ik over de grens ga shoppen.

Met het oog op mijn SRS/GRS over een paar maanden zijn we in Turkije op jacht naar een paar leuke betaalbare zomerjurkjes. Een short zit dan vast niet lekker. Ik pak weer een 38 uit het rek. Ik krijg mijn hoofd er niet eens in. 40 dan maar. Ik krijg de rits niet dicht. Ik probeer ten einde raad 42, de grootste maat. Big Size staat er complimenteus bij.

Met heel veel moeite wurm ik me er in. De eerlijkheid gebiedt te vertellen dat het oorspronkelijk beoogde armsgat niet voor mijn hoofd geschikt bleek. Ook de tule afkleding van het lijfje geeft bij het naar onder trekken van de onderjurk wel wat problemen.

En dan het weer uittrekken. Met vereende krachten weten mijn Lief en de verkoopster me weer te bevrijden .
Uiteindelijk slagen we met een paar XXXLjurkjes met gebruiksaanwijzing.

Weer wat geleerd. Zelfs als er EU bij de maat staat geeft dat nog geen garantie en belangrijker nog. Een beetje jurk heeft een gebruiksaanwijzing.
De tijd dat elke jurk als een T-shirt is aan te trekken is ligt blijkbaar achter me.

Advertenties