Baard

Een volwassen man heeft tussen de 7000 en 15000 haren op zijn gezicht; snor, baard, wangen, hals. Al sinds ik me scheer, zo vanaf mijn 15e, voer ik een dagelijkse strijd tegen dat haar. Gelukkig ben ik nooit gezegend met een erg zware baard, maar wat ik had was altijd al voor mij meer dan genoeg.

En nu? Ik wil er van af, zo snel mogelijk. Misschien was mijn blog van bijna een jaar geleden wel wat optimistisch “nooit meer Sinterklaas”. Ik heb nog veel epileersessies te gaan.
Pas met het gebruik van de hormonen is het groeitempo van het haar wat teruggelopen, ook lijken ze wat dunner te zijn.

Donkere haren zijn met laserepilatie prima te bestrijden, grijs zoals bij mij is eigenlijk kansloos.
De essentie van de laser epilatie is dat je de haren in hun actiefste groeifase raakt. Een eenvoudige brandlucht stijgt op als de aanslag op de haar is gelukt. Laten we de aanname doen dat ik in basis zo’n 10.000 haren heb te verdelgen. Stel dat er zo’n 10%, 1000, nog donker genoeg waren om gelaserd te kunnen worden. Heb ik er dus nog 9000 over die er uit moeten, stuk voor stuk.

Per lasersessie van een uur rukt de huidtherapeute met een stroomstootje er zo’n 200 uit. 1/6e deel daarvan is in de actieve fase en komt nooit meer terug, 33 dus per uur. Het proces is niet geheel pijnloos om het maar eufemistisch te zeggen. 33 succesvolle verwijderingen per uur, zet dat nu ooit zoden aan de dijk.
Voor een uur elektrisch epileren, moet ik mijn baard 3 dagen laten staan. Drie dagen, met name dag drie, waarop je je nergens kunt vertonen. De vrouw met de baard zeg maar. Na de menopauze krijgen oudere vrouwen meer last van haargroei in hun gezicht, maar zo heftig, dat is maar zelden vertoont. Het is gewoon opvallend.

Met wat meer paracetamol en een inlegkruisje –soms treedt er onder de pijn enige stressincontinentie op, dus toch een oudere dames probleem?- lukt het de pijniging 3 of 4 uur vol te houden, de therapeutes wisselen af, alleen ik blijf al dan niet met een extra kop koffie af en toe, gewoon op mijn plaats op de behandelbank.
4×33 succesvolle rooipogingen. 132 haren minder na een middagje werk, 68 middagen met een gemiddelde van 1x per maand nog 5,5 jaar. Ik hoop dat ze het tegen die tijd op een andere manier kunnen oplossen.

Ik houd het wel vol zo lang als het moet, maar of de verzekeraar dat ook van plan is?

Advertenties

Intermezzo

Een intermezzo, zo voelt het tenminste; als de hoogspanningleiding die twee hoogspanningsmasten met elkaar verbindt.

Een paar jaar geleden schreef ik een verhaal over een eindeloze reeks hoogspanningmasten die zich honderden kilometers lang door een landschap zonder iets slingerde; de verbindende leiding ontbrak, waarschijnlijk al jaren (Retour Kaap Hoorn).

In mijn intermezzo rijgt de leiding de masten aaneen.

De laatste week was druk, twee manuscripten voor kinderboeken afgemaakt en ingeleverd bij mijn uitgever; twee artikelen aangepast en geredigeerd opnieuw ingeleverd bij de redactie van het tijdschrift waarvoor ik schrijf en daarna, op het hoogte punt van de storm, mijn gesprek met bij de VU. Eigenlijk was het ons gesprek, Lief C vergezelt me dit keer bij de psycholoog. Spannend, wat valt er te vragen? wat valt er te vertellen? We hebben een prima gesprek; leuk, vlot en aangenaam.

En dan? Als we naar buiten lopen en de storm ons de isolatieplaten vanaf de gebouwen rondom de parkeergarage toewerpt, ben ik leeg. Pas over vier weken het volgende gesprek; voor mijn gevoel nog heel ver weg.

Een hele maand zonder “vrouw-in-wording” dingen. Je moet er toch niet aan denken. Gelukkig is het niet zo. De komende maand is toch weer goed gevuld met activiteiten op mijn “ontwikkelings”pad.

Wekelijks heb ik mijn tekencursus, de enige man is inmiddels afgehaakt. Met het puntje van mijn tong tussen mijn lippen doe ik mijn uiterste best; laat ik me van mijn creatiefste kant zien en vooral lukt het me de vrouw te blijven, te midden van al die gelijken, die ik pretendeer te zijn.

Een bezoek aan de huidtherapeute levert me een kennismaking op met haar “laserkanon” , over een week wordt de kennismaking voortgezet in een serieus baardgevecht.

Dagelijks oefen ik mijn bovenstem, rijmpjes, letters, lettergroepen, van alles wat. Vrijdag bezoek ik B, mijn logopediste weer, eens kijken wat ze van mijn voortgang vindt.

Er komt nog meer aan, te veel om op te noemen, allemaal oefenmomenten voor de vrouw in mij.

Neen,  de komende maand is goed gevuld met activiteiten, als zwaluwen verder op in de polder op de hoogspanningsdraad. Verbindingspunten aan de horizon, opdeling  van een intermezzo; als een spanningsboog van wat ooit was naar wat later ooit zal komen.