Vier Oma’s

Weet je? Kleinzoon kan af en toe zo lekker uit de hoek komen als hij een stelling gaat verkondigen.

Weet je? Zegt hij verwachtingsvol.

Weet je, ik heb vier Oma’s.

Opa, Opa, Opa kletst zijn jongere broertje er nog tussendoor. Hij noemt alle oude mensen nog opa.

Vier Oma’s? Vraagt zijn tante hem terwijl ze zich vertwijfeld af vraagt wat er gaat komen.

Maar je hebt toch ook een opa?

Jawel zegt ie, maar die was vroeger ook een oma.

Zijn moeder heeft hem duidelijk bij gepraat, maar de informatie is nog niet helemaal correct geland.

Het blijft natuurlijk lastig, waar ik het liefst stealth mijn leven leef en mijn geschiedenis wat wazig laat, is voor mijn omgeving onze gezamenlijke geschiedenis niet zo maar in het niets opgelost.

In de dagelijkse praktijk speelt het thema niet zo, wat is eenvoudiger dan de vrouw in mij te aanvaarden en aan te sluiten bij de manier waarop de verdere omgeving dat beleeft. Over de koelvitrines in de overvolle supermarkt bij haar huis gebogen is het nu eenmaal eenvoudiger me bij mijn voornaam te noemen dan me aan te spreken met “Pap”.; scheelt gewoon de nodige vreemde blikken in haar buurt.

Kleinzoon is na de korte “opa” tijd in zijn jongste jaren me gaan aanspreken met “Andere Oma”, zelfs combinaties met mijn voornaam ontsnappen al aan zijn mond. Dat ik ooit zijn opa was is hij in de mêlee van indrukken en herinneringen die een opgroeiende kleuter overkomt, allang weer vergeten.

En toch. Waar ik mijn verleden graag wat buiten beschouwing laat, laten anderen zich dat verleden met mij; vakanties, spelend, op school, noem maar op.. niet zo maar ontnemen. Zij koesteren dat verleden vaak gewoon met trots, een glimlach of soms met een gezamenlijk gedeeld moeilijk moment.

Dat de dochters binnenshuis onderling en met hun partners, schoonouders en nauwe omgeving een soort mengeling van Pap en Diederique hanteren, onderwijl de kleinkinderen met Andere Oma –neen niet die oma, die andere oma- het spreekwoordelijke bos insturend is de boys niet ontgaan. Tijd dus voor een tipje van de sluier.

Oma, Andere Oma, Didi, gemengd met Pap en Diederique. Het zal nog wel even duren voor alles een plek gevonden heeft in zijn hoofd. Of, zoals ik schrijf in “Papa is een Meisje” hij veilig weer kan bladeren in het fotoalbum van zijn moeders jeugd, zodat hij de link kan leggen tussen zijn Oma’s en haar vader en moeder toen, veilig in het fietsstoeltje voor op de fiets.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: