Rokjesdag

Een verademing! Net geland uit Nederland stort de zon zich op me. 22 graden, een zwoel windje. Wat een verschil met de druilerige regen en mistige temperaturen bij vertrek toen we de deur achter ons dichttrokken.

Zaterdag, tijd voor de wekelijkse boodschappenronde op de bazar. Tientallen locals staan in hun marktkramen vol groente en fruit van dit moment. Zover verwijderd van de toeristen centra en vooral nog zover af van het toeristenseizoen is het een lokaal en vooral traditioneel gebeuren.

De zon schijnt fel, te fel voor mijn haar. Gehoofddoekt, strak gekleed wagen we ons tussen de inkopende bevolking. Hoewel mijn lengte West Europees gezien met 172 weinig imponerend is, ben ik me bewust van de blikken die ik trek. Slank, lang en strak, voor Turkse begrippen aantrekkelijk. Ik voel de blikken om me heen, ze vangen me en blijven regelmatig net te lang hangen. Het is ook niet niets, twee westerse vrouwen zomaar onbekeken te laten.

Het doet mij denken aan mijn zusjes, beide blond, en de blikken die ze trokken en vingen in mediterrane landen.

Een glimlach, een knikje; die aandacht, het voelt prettig, het windt wat op, er hangt iets in de lucht.

Als het eten voor de komende week is ingeslagen verlaten we het actietoneel weer. Tijd voor een koffie met baklava in de zon.

De middag eindigt in bikini, voor het eerst, ongegeneerd en onbedekt, geen pareo meer nodig.

Morgen zal er weer gewerkt moeten worden, vandaag nemen we nog de tijd te genieten. Mijn eerste “rokjes”dag van dit jaar nemen ze me niet meer af.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: