Ontredderd

Nog 262 dagen tot mijn SRS, nog 38 weken. Tenminste dat dacht ik ooit.

Soms gebeurt het ineens. Breekt ineens de kwetsbare puber in me door. Ik ben geschokt, ontredderd, ontroostbaar.

Ik heb mijn SRS naar Belgisch model kort na de afloop van mijn RLE gepland, enkele dagen. Waarom zo snel? Ik heb denk ik lang genoeg gewacht en bovendien, waar ik het juist van de zes zomermaanden moet hebben voor het reizen en schrijven komt het me beter uit dan weer hersteld en zonder veel complicatierisico te zijn. Immers, er moet nog steeds brood op de plank komen.

Naïef als ik ben –ik heb daar al eerder over gerept- denk ik het geheel zo te plannen dat ik een enkele dag na de afloop van de RLE de verwijsbrief voor Dr Suporn kan ophalen bij VUmc. Ik kaart een en ander al vroegtijdig aan bij mijn psychologe. Het antwoord blijft uit. Als ik enkele weken later de vraag nog eens toelicht, geeft ze aan er niet veel kans in te zien. Dat het volgens de regels is –althans die van de 12 maanden RLE- maakt zo te zien geen doorslaggevende indruk. Het genderteam heeft het uiterst druk gezien de patiëntenstop en de wachtlijsten, waarschuwt ze me meteen.

Simpel als ik ben stel ik haar voor het toch aan het bestuur van het gendercentrum voor te leggen –dit soort zwaarwegende kwesties lopen nu eenmaal niet via de kleine vergadering of een enkele psycholoog. Pragmatisch in het leven staand denk ik, wat kost het nu voor moeite om mij in de vergadering te behandelen 5 dagen voor afloop van mijn RLE in plaats van een bespreking 23 dagen na de RLE. Zeker in aanmerking genomen dat mijn 12-18 maanden gewenning aan de hormonen en de vrouwelijke rol bij mij dan al meer dan vier jaar lopen.
Weken na de vraag te hebben toegelicht, een extra duwtje naar het belang van de vraag voor mij is inmiddels ook al in de mail gezet, volgt de behandeling in het team.

Het antwoord is simpel. Regels zijn regels en procedures zijn procedures. Na het voldoen aan de regels, volgt nog het voldoen aan de procedure. In de maand na het voldoen aan de RLE voorwaarden, volgt bespreking in het team, waarna een 7-14 dagen later de verklaring zal worden opgesteld en naar je huis worden gestuurd.

Ik weet niet wat ik lees, met dit scenario heb ik nauwelijks rekening gehouden. In ongeloof en emotie weet ik het niet meer. Er zit niets anders op dan de boel te verzetten het duurt alleen wel even voor ik dat voldoende heb aanvaard. Pas als mijn Lief twee dagen later plan B uit de kast trekt en helpt te visualiseren zie ik geleidelijk weer wat perspectief, kom ik weer terug op aarde. Er zijn zoveel voorwaarden links en rechts waar aan voldaan moet worden, de VU niet langer ontrieven, de verzekeraar tegemoet komen wil ik ooit kans maken op betaling, aan de WPATH regels blijven voldoen en ook nog bereiken dat zoveel mogelijk van mijn/ons productieve zomerseizoen overeind blijft. Dan blijven de risico’s en kosten beheersbaar en hebben we toch nog brood op de plank

Uren denken, praten, alternatieven creëren en verfrommelen verder, lijken we eruit te zijn. Plan B wordt in werking gezet.

Nog 289 dagen tot mijn SRS, nog 42 weken, iets langer wachten. De puber in mij is toch weer opgelucht.

Advertenties

1 reactie (+voeg die van jou toe?)

  1. Sandra
    mei 10, 2014 @ 18:18:26

    Dan gaan we ongeveer tegelijkertijd de ok in. Dat is dan wel weer gezellig. Leuk samen revalideren. Maar om gek van te worden, die procedures.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: