Met de billen bloot..

Ik lig met mijn billen bloot, letterlijk. Waar begin ik aan?

Het is een lastige keus met allerlei varianten.

Als over een jaar mijn RLE is afgelopen, wil ik zo snel mogelijk de OK in. Een nieuwe start maken en gewoon aan een nieuw stuk van mijn leven beginnen waar ik altijd naar uitgekeken heb. Ook de leeftijd speelt mee. Voor mijn zestigste ga ik niet halen, maar kort daarna moet toch kunnen. Het proces in Nederland met al z’n voordelen kent een groot nadeel, de wachttijd, zeker nu er sprake is van nieuwe wachtlijsten voor de toegang tot de genderzorg. Kijkend naar de bedragen die over tafel gaan -10 miljoen nodig, maar 3 miljoen beschikbaar voor de huidige groep- kan ik me geen andere voorstelling maken dan dat ook in de verdere toegang tot behandeling langere wachtlijsten kunnen gaan ontstaan. Wachtlijsten die wederom een productief werkhalf jaar in onheldere stukjes gaan snijden. Neen dan beter maar wat eerder op een zelf gekozen manier aan mezelf laten snijden.

Een tropische operatie biedt dan toch voordelen, geen wachttijd en eenvoudig te plannen. Alle ruimte voor een gewoon werkhalf jaar  in 2015. De nadelen zijn niet minder, een ver land, een smak geld, lang van huis.

Er loopt al jaren een lange discussie over de kwaliteit en de risico’s. Een discussie die voor mij heen en weer slingert tussen de pro-Thailand ervaringen van anderen en de grote hoeveelheid “herstel” ingrepen van weer anderen onder de VU- vlag anderzijds.

Eigenlijk wil ik nog niet met de billen bloot, nu al moeten kiezen tussen ver weg en dichtbij. Kiezen tussen herstel op de bank thuis of langs het zwembad in de lome schaduw uit de zon en daarna 12 uur lang met je benen over elkaar opgesloten in een vliegtuig .

De twee opties vragen een verschillende voorbereiding voorafgaand aan de operatie. Een ander stukje zonder haar daar beneden. Over en weer schetsen de chirurgen doemscenario’s bij verkeerd epileren daar onder. De een stelt de operatie uit, de ander garandeert geen goed resultaat. Was het nu maar iets dat je in de laatste week kon regelen. Helaas in beide gevallen moet er al maanden van te voren de schaar in het donkere bos. Zeker waar ik het tweede en derde kwartaal  ver weg van mijn huidtherapeute ben, een niet te vermijden actie om nu al mee aan de slag te gaan.

Daar lig ik nu, letterlijk met mijn billen bloot. De avond hiervoor heb ik al voorwerk mogen doen, een gênante houding die me bepaald niet meer herinnert aan wat ik ooit als erotisch heb ervaren. Een nu dan dit. Met mijn billen bloot, een gênant gevoel – het plaatst me wel heel erg in mijn onderliggende rol als vrouw- en dan ook nog  een pijniging van ongekende dimensies. Het laseren van mijn gezicht is er niets bij.

Misschien nog een paar keer “volledig” dan zal ik toch een keuze moeten maken voor het te perfectioneren deel; op zijn “Thais”? of anders de “Mokumse” variant? Moet ik toch nog met de billen bloot.

Met pijn vertrokken gezicht kies ik de weg weer naar huis. “Je kunt beter geen ondergoed aan doen die dag onder je rokje” sprak een lotgenote me vooraf bemoedigend toe. Neen, de erotiek is ver te zoeken vandaag. Wie mooi wil zijn moet op de blaren zitten; wel heel erg letterlijk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: