Klaterend

Op weg naar de logopediste, ik ben al laat. Net als ik aankom rijden gaat de brug in de A16 open., zul je net zien. Als de file tot stilstand is gekomen en de automotor berust in een ongevraagde pauze stapt voor me een man uit de auto. Hij is nog jong en dynamisch.

Met een blik op oneindig -de tegemoetkomende zes asfaltstroken zijn onwerkelijk leeg-  gaat hij wijdbeens voor de vangrail staan, prutst wat aan de voorkant van zijn broek en ….

Luid klaterend loost hij zijn overtolligheden. Het  is duidelijk dat hij het bij de uitdaging …wie kan het verst , ver zal gooien. Ook op de prostaatprobleem checklist scoort hij een 0, geen probleem te onderkennen. Ongegeneerd, recht voor de ogen van mij als vrouw.

Al sinds het begin van mijn transitie ben ik me er overmatig van bewust dat ik hier niet meer aan mee kan en wil doen. Wildplassen en dan nog wel zo openlijk en openbaar. Menig keer ben ik al een tankstation ingevlucht om net op tijd een zekere plek te bereiken.

Welke wc? welke douche? welk kleedhokje voor het zwembad? Het zal een jaar geleden zijn dat deze vraag zich voor mij voor het laatst heeft voor gedaan. Uiteindelijk was het antwoord simpel; gewoon daar gaan waar mijn aanwezigheid het meest passend is, de minste verbazing oproept. Sindsdien wacht ik trouw op mijn beurt in de altijd langere rij voor de “dames”; stap ik stoer de “heren” in samen met wat medewachtsters als onze rij nu echt wel erg lang wordt of de nood onrustbarend hoog.

Af en toe viel bij het douchen, in mijn tijd bij de “heren”, mijn bh wel eens van het haakje, zo op de natte vloer, recht voor de verbaasde boys in de douche. Tijd om ook daar van deurtje te wisselen. En bij het zwembad? Als vrouw in bikini, maar wel met een fors kale kruin. Soms met een van mijn Buff mutsjes, soms met een badmutsje loste ik  ook dat op. Nu trek ik netjes mijn baantjes, bikini met discreet rokje, met een badmuts op mijn hoofd.

Tja, je moet er niet aan denken, nodig moeten en dan de brug nog dicht ook. Als de man klaar is ritst hij de boel weer genoegzaam dicht. Opgelucht en wel kijkt hij rond en ziet me, schouder ophalend en met een brede glimlach stapt hij weer in. Probleem opgelost.

Advertenties

3 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Irene
    jan 12, 2014 @ 14:44:38

    Lol, was je nog op tijd bij de Logopediste? (en dan waarschijnlijk ook nog eerst even plassen?)
    Groetjes Ireen

    Beantwoorden

  2. diederique
    jan 12, 2014 @ 14:49:47

    Vijf minuutjes te laat dus dat viel weer mee. Barbara was tevreden na afloop. Ik zit al weer in de afbouw van de frequentie.

    Beantwoorden

  3. Irene
    jan 12, 2014 @ 21:51:51

    bij mij is er ook tevredenheid, alleen ik moet heel veel oefenen om de spiertjes van het strottehoofd te sterken. Als ik daar nu maar geen dikke nek van krijg dan..
    Zelf schrik ervan dan dit wel het maximaal haalbare van de logopedie is overigens. Ik kan wel janken..

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: