Gewoontjes

Een week gewoon, eindelijk! Hoewel gewoon? Het is buitengewoon.

Het is een vaak besproken thema, “ straks vrouw … en dan?” De vraag draait om wat maakt je gelukkig aan het eind van je transitie; wat ga je met je leven doen als vrouw?” Ik schreef er al eens over. Het antwoord is wat lastig. Ik ga dat dan ook niet proberen te doen. Toch komt mijn leven nu,  zoals ik dat beleef, er aardig in de buurt.

Toen kleinzoon na zijn logeerpartij, een feest!, aan het eind van het afgelopen weekend aan zijn vader kon worden meegegeven, restte er maar een ding. Uitgeput op de bank en, kort daarna, hand aan de ploeg om de door hem gecreëerde bomkrater weer glad te maken.

Het is een vorm van overtreffende trap in het vrouw onder de vrouwen zijn. Mode shoppen en lingerie passen gewoon in de groep, niet gehinderd door blikken van mannen; de stellende trap; je kunt nog ontsnappen zonder iets uit te hoeven leggen. Mijn culinaire feestdagen workshops, mijn schilder en tekencursus, wekelijks een vaste groep vrouwen. Je kunt niet zomaar wegblijven, de vergrotende trap. En dan nu dan de overtreffende trap; een dag met Lief C en duizenden andere vrouwen naar de Margriet Winter Fair. Uren worden we gelaafd, vertroeteld, geëntertaind  en geïnformeerd; voor vrouwen, door vrouwen. Aan het einde van de dag zijn mijn nagels gelakt -“wat heb jij waanzinnig mooie lange nagels”-, heb ik een nieuwe foundation op, klopt mijn mascara en fonkelen mijn lippen; op getut “en plein public”. Op een enkele standhouder na geen vrouw te bekennen; zelfs de bordjes van de mannentoiletten zijn omgehangen.

Tussen het minnen en kozen door slaag ik er zelfs in om te netwerken. Nu mijn “avontuurlijke”reisbijdrages in een van de afvloeiende Sanoma tijdschriften wat in de risico zone komen wordt het tijd de aandacht te verbreden en de bakens te verzetten. Met naast twee nieuwe kinderboeken, ook een tweede reisboek in het voorjaar in de winkel, zoek ik naar wegen om de uitstraling van de boekpresentaties en de recensies wat meer te benutten. Reden genoeg om deze week wat contacten rond nieuwe boekthema’s, illustraties en het verhaal rondom de ervaringen te leggen of aan te halen. Transwoman@Work zeg maar.

Het houd je bezig, denken over het nu, maar vooral ook over de toekomst.

Ik weet het wel, in het NU, maar, voor al ook straks na de transitie, een vrouwenbestaan. Aan de ene kant als ZZP’er, 20 uur in de week –en de rest-  gevuld met onderzoek en creatieve ontwikkeling, schrijven, publiceren en delen en de andere uren als partner van Lief C en (groot)ouder voor de rest van het gezin, vertrouwd met zorgen en koesteren.

Een buitengewone week, eindelijk! Lekker gevuld met de gewone dingen die er voor mij toe doen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: